Шуналаа гэж...

Хүн гэдэг давруу ханаж цаддаггүй амьтан бололтой. Миний хувьд энэ олимпоос алт л авахгүй бол тэгтэл их догдолж хөөрөхгүй юм шиг байгаан. Яагаад гэхээр Бээжингийн олимпоос алтыг ихэрлүүлээд аваад ирсэн болохоор бас олон удаагийн олимпод оролцож ганзага хоосонгүй ганц нэг мөнгө, хүрэлтэй ирдэг байсан болохоор тэр. Мөнгө, хүрлийг анх олимпод оролцсон цагаасаа л цуглуулсан байх шүү. Байдаг л медалууд, манай тамирчдын хувьд. Гэхдээ олимпоос түүхэндээ ганц ч медал авч байгаагүй улс орнуудыг бодоход бол алт авсантай ялгаагүй. Энэ Солонгосчуудтай харьцуулаад харахад үнэнхүү чамлалттай харагдаад байгаамоо. Хамгийн эхний өдрийн эрэгтэй жудогийн тэмцээнийг солонгос тайлбартай үзсэн л дээ. Эдний тамирчин тэр жинд оролцсон болохоор өөрийн бөхийн барилдааныг энэ нутгийн хүний тайлбартайгаар үзэх боломж гарав. Тэр үед жинхэнэ монгол хүн монгол хүнээрээ бахархах өмөөрөх нэг тийм сонин мэдрэмж төрж байсан. Нүүр улайлгалгүй нэр хичээж барилдаасай гэж хүсэхдээ эгээл сандлаасаа унаагүй. Бөх тайлбарлагчийн ярианаас хальт ойлгох нээ монголчууд олон удаагийн олимпод бөхийн төрлүүдээр амжилттай барилддаг, олон жилийн өмнөөс амжилт гаргаж ирсэн гэх мэтээр харийн хүний амнаас өөрийн тамирчдын талаар сайхан үг сонсоно гэдэг тун аятайхан. Даанч эхний тамирчид маань сулхан байсоон. За ямартай ч медалийн салхи нь хагарлаа, хоосон буцацгаачих вий гэж айж байсан айдас маань багахан ч гэсэн дарагдсан. Одоо бид алтыг л хүсдэг болсон, авч чадна гэдгийг мэдэрсэн болохоор.

Өнөөдөр хажууд суудаг солонгос өчигдөр хүрэл медал авсан монгол залуу их хүч чадалтай мундаг залуу байна лээ гэж хууч хөөрөв. Тэгснээ монгол хүмүүсийн ерөнхий нүүрний төрх нь тийм байдаг юмуу, тэр тамирчин та хоёр төстэй юм байна лээ гэж авсан. Үэхэхэ, гуцаж байгаагуам шүү, би тийм царайлаг биш :D. Гэхдээ монголчуудын нийтлэг төрх чинь тийм онигордуу л даа, би ч бас тиймэрхүү. Ядахад хөмсөг нь бас тод байж таардаг нь ч юув.

Энэ хүрэл медал араасаа олон медал дагуулсан булган сүүлтэй байгаасай гэж хүсч байна даа.

Урааа!

Лондон 2012 олимпоос анхны медалиа авлаа. Энэ хүрэл медал мөнгө, алт гэж өнгөө хувиргах болтугай!

Mиний нүдээр

Саяын амралтын хоёр өдөр эгээ л амралтаа авчихсан хүн шиг олимп энэ тэр үзэж суух шив. Хийх ажил нь наян зуугаараа байгаа мөртөө гүэмөн уужуухан цээжтэй хүн юмаа. За тэр ч яахуу.

Үүрийн таван цагийг хүлээн суусаар олимпийн нээлт үзэв. Бүтэн 8 цагийн зөрүүнээс болоод энэ. Үүх түүх, хийсэн бүтээсэн юмтай тэрүүгээрээ дэлхийд танигдах байтугай байлдан дагуулсан том гүрэн гэдэг том л байдын байна гэдгийг нээлтийн үйл ажиллагаанаас харлаа. Хатан хаан бол барагтай тал засч инээхгүй байна лээшд, кaамэрийн өөдөөс. Бас л чанга чуганц байна шүү гэж бодсон.

Манай тамирчид нэг л сул харагдаад байх юмаа. Эхний жудогийн барилдааны эрэгтэй маань бүр яаваа. Оноо алдаад ирсэн чинь бүр хөдөлж ядаад. Тийм амархан сэтгэлээр уначихна гэж баймааргүй л юм тэр зэргийн тэмцээнд оролцож байгаа тамирчин хүн. Ялагдчихаад дэвжээн дээрээ нэгсэг хэвтэх шиг болсон. Ялагдаа л биз яадын, ана мана эцсийн хүчээ шавхтал, дайчин эрэмгий үзэлцэх хэрэгтэй л баймаар санагдсан. Хулгаад эсвэл бүр олон оноо алдчих вий гэж цэнээд үгүй бол тохиромжтой барьц энэ тэр авах гээд тэгэж их уддаг юм болов уу ч гэж бодогдох шиг. Сүүлдээ бүр бүсээ ч янзалж дөнгөхгүй болсон байсан. Тэгэж их ядарсан бололтой. Нээлт энэ тэр гээд шөнө нь сайн амарч чадаагүй байж байгаад шууд барилдсан бол хариуцлагатай тэмцээнд орж байгаа тамирчин бүү хэл энгийн хүнд ч амаргүй байна биз дээ. Эхний өдөр барилдсан хоёр л лав иймэрхүү асуудлаас болоод ялагдсан байж болох талтай байх оо. Монголд байгаа хүмүүс минь одоо тэмцээндээ орох гэж байгаа тамирчиддаа зориулж хийморийн сан сун тавиулаач гэж хүсэх байна :p. Нэг нурмайсан л харагдаад байх шиг санагдаад байгаам даа.

Ер нь тэгээд энэ удаагийн олимпоос өмнөх Бээжингийн олимп шиг олон медаль энэ тэр хүлээх хэрэггүй байх аа даа. Яагаад гэхээр Бээжин гэдэг чинь яг манай хажууд наад зах нь цагийн зөрүү энэ тэр байхгүй, газар зүйн байрлал, тогтоц эд нар ойролцоо болохоор манай хэд гялалзсан амжилт гаргасан байх гэж бодогдоод байдаг юм. Тэгээд ч цагтаа Бээжинд чинь манай төр улс төвхнөж байсан түүхтэй. Mедаль авахгүй гэж муу амлаж байгаа юм биш л дээ, одоогоор оролцсон тамирчдын байдлыг хараад бодит байдал иймэрхүү байгаа юм болов уу гэж бодсон. Жудочдын маань хувьд бас чанга сугалаанууд таарсым шиг байна лээ.

Энэ Со-чуудыг зуны спортын төрлүүдээр ийм сайн гэж төсөөлж байгаагүйшд. Тэгсэн чинь бас хувиа өгдөггүй хүмүүс юм байна. Байт харваа, эрэгтэй усанд сэлэлт, буудлага, бадминтон гэх мэтээр бол хүчтэй өрсөлдөгчид юм байна оо. Медалийн тоогоороо одоо 4рт орчихсон явж байна. 2 алт, 1 мөнгө, 2 хүрэлтэйгээр. Цаашид ч олныг авах шинжтэй.

Бээжингийн олимпод Бадар-Ууган бараг л секунд секундээр оноо авч байсан. Одоо оролцож байгаа боксчид маань мөн тийм амжилт гаргаасай гэж хүсч байна. Тэр олимпоос хоёр алт авахад баярласандаа өөрийн эрхгүй нулимс урсаж байсан шиг энэ удаа ч гэсэн тийм баярыг мэдрэх байх хэмээн найдаж, хүлээж байна.

Хайлж урсаж байна

Гончигсум, богд, гурван эрдэнэ, лам хуврагууд минь аварч өршөө. Гадаа чинь жинкэнэ улайссан хайруулын таваг шиг байншд. Фүүүү базардарь минь халхалж хамгаалаач. Энд ирсээр ийм халуун байхтай бараг анх удаа таарч байна. Уул нь энэ өвөл тийм хүйтэн байгаагүй л юмсан.

Манай монголд өвлийн улиралд ес эхлэх гэж байдаг шиг энд зуны улиралд халууны ес эхэлж байх шиг байна. Нохой байтугай хорхой шавж гаслаад най алга. Гэрээс сургууль хүрэх хооронд чихэнд сонсогдох чимээ бол өвсөн дотор байгаа нэг төрлийн шавьжны чимээ. Царцаа лав биш, нисдэг сонорхуу амьтан. Юун ч айхтар чимээтэй амьтан байдын, бараг хэнгэрэг хагалчмаар шуугилдаад л байх юм. Тэгтлээ юугаа ч ярьдаг амьтадав, хар халуунд унтаж л хэвтэхгүй :p.

Өөр бас нэг чимээ нь сургуулийн барилга бүрийн гадаах агааржуулагчийн хүнгэнэсэн чимээ. Сүртэй гэж бас л. Том үйлдвэрийн хажуугаар явж байгаам шиг дүнгэнээд.

Шөнө зэргэлдээх өрөөнүүдийн гадаах агааржуулагчийн хүнгэнэсэн чимээ, гэрт байгаа өөрийн агааржуулагчийн хүйтнээр үлээх чимээ гээд чих минь энэ зун элдэв дуу чимээгээр дүүрэн зусаж байна дөө.

Азоны давхрага цоорчихож гэнэ айхтар халах нь дээ гэж дуун дээр гардаг шиг азоны давхрага нилээд цоорсон болтойдог шүү :p.

Хуруу хавдсан хийгээд бас бус

Урд шөнө унтах гэж хэвтэж байхдаа орны толгойны хажууд байх сандалын толгойноос барьсан чинь зүүн гарын долоовор хурууны дунд үе орчимд нэг ялаа шиг амьтанд хазуулчихсан. Тухайн үедээ шумуулд хазуулсан мэт загатнаж байсан ч өглөө босоод хартал үеийн дунд хэсэг тэр чигээрээ хавдаад хуруугаа нугалахад тулаад байх болчихож. Тэр амьтан юу байсан юм бол, шумуул лав биш байсан. Өнөөдөржингөө чинэрсэн хуруутай өнжлөө. Хар цай буцалгаад шавшивал эсвэл гурил зуураад хөхүүлвэл хавдар намдах болов уу гэсэн юм бодоод л.

Шөнийн зүүд бас их сонин байсан. Монголд оччихсон зуун төгрөг хармаалчихаад автобусанд суух гээд баахан хүмүүстэй зам гарч байх юм. Замын хөдөлгөөнд явган болоод машинтай хүмүүс их боловсон оролцдог болсон байгаа анзаарагдсан. Энд байгаа хоёр найзтайгаа хамт буудал дээр зогсоод тус тусын суух автууснуудаа хүлээх зуур автуусны үнийг асуухад аль хэдийн дөрвөн зуу болсон гэх нь тэр. Ердөө зуухан төгрөгтэй байгаадаа санаа зовж найзаас таван зуун төгрөг асуутал байхгүй гэх юм. Гэтэл нэг таньдаг өндөр залуу мянган төгрөг өгөх гээд сарвайж байх юм. Надад ердөө таван зуу л хэрэгтэй гэхэд өөдөөс заавал мянгыг өгөх гээд зүтгээд байсан. Тэгээд авсан.

Дараагийн хэсэг. Баахан бороо ороод л. Гэхдээ тэр борооны орж байгаа хэлбэр нь их сонин. Хуй салхи аятай хэсэг хэсгээрээ тойрог үүсгэчихээд цагаан саарал хөшиг татсан аятай орчин тойрон нэг л сонин. Би болоод хамт байгаа хүмүүс тэр борооны тойргуудаас гарахын тулд тал тал тийш гүйлдээд л.

Сүүлийн хэсэг. Дээрийн айхтар амьтныг зүүдлээд. Гэрт явж байх юм. Коридорт гаргаад шидсэн хэдий ч таг таг хийтэл сонин дуу гарган алхлаад манай өрөө рүү заавал орох гээд л. Баахан юмаар цохиод, дээрээс нь дараад ч дарагдахгүй гарч ирчихээд. Зэвүүцэл төрүүлсэн биеийн хэлбэрээс жигшиж цочоод сэрчихсэн. Гэтэл ойрхон явагдаж байгаа барилгын ажлын чимээ өнөөх амьтны алхахдаа гаргаж байсан чимээ байх нь тэр.

Нэг сайхан суниаж аваад буцаад зүүрмэглэв. Яаран сандран гүйгээд нийтийн ноольд орж шингэн морь харсан хэдий ч төдийлэн сайхан болсонгүй. Гарч явтал өөдөөс эрэгтэй хүн зөрөөд нооль орж байх юм. Хүүе бүсгүй чи эрэгтэй ноольд орцон байна шд гэхээр нь эргээд ноолийн хаалга хартал яах аргагүй эмэгтэй ноолийн таних тэмдэг байсан л юм даа. Сэртэл давсаг хагарах шахсан байв.

Саак байж дээ...

Хүүхэд байхад зуны амралтыг жинхэнэ жаргаж өнгөрүүлдэг байж дээ. Цэцэг мод алагласан хангайн нутгийн буянд байгаль эхийн ширдэг дээр л хөлбөрч өсөж. Хавар хичээл тарахтай залгуулаад өвс нөгөө, цэцэг тэргүүтэн ургаад эхэлчихдэгсэн. Наадам дуусангуут гүзээлгэнэ гэх мэт жимснүүд жимслээд эхэлчихдэг. Амралт эхэлсэн болохоор хөдөөнөөс хэдэн тооны үнээ оруулаад ирчихдэг. Өглөө нар ургахтай зэрэгцэн босож үнээ ивэлгэж өгчихөөд дараа нь үнээгээ бэлчээр лүү нь толгойг нь хандуулж орхичихоод буцаж ирж тугалаа мандах нарыг угтан уул өөд тууна. Одоо бодоход дөнгөж уулын цаанаас цухуйх шинэхэн нар, уулын сүүдэр уртаасаа багассаар нар дээр хөөрөх мөчүүд, хөл доор бөнжигнөж гутал норгох өглөөний шүүдэр зэрэг жинхэнэ диваажин байсан гэлтэй. Уулийн оройд хүртэл тугалаа туучихаад уруу руу н’ буухдаа хөлийн чадал мэдэн баахан гүйдэгсэн. Заримдаа хөл алдаад ойччихно. Гэртээ ирээд зэлээ цэвэрлэнэ. Үнээний өтгөн баасыг байгаа тэр чигээр хүрзэн дээрээ авах гэж их хичээдэгсэн. Чацага савируулдаг үнээнүүдийн баасыг арилгах шиг яршигтай ажил тэр үед лав байгаагүй. Нэг бүү хэл арав хорь шахуу хусаж байж баас үсэрсэн орчныг цэвэрлэнэ. Тийм бааснаас болж газрын хөрс нилээд гэмтдэг. Бас болоогүй тийм баас чинь төмпөн завааруулчихдаг. Цэмбийтэл цэвэрлэчихсэн зэлээ хараад зогсох чинь бас нэг кайф. Гэртээ орж хувцасаа сольчихоод ойр зуур гал зуухны ажилд тусална. Унд цайгаа уучихаад гэрээ цэвэрлэнэ. Тэгээд гадаа халуун бол зуны сэрүүн байшиндаа орон дээрээ дуртай номоо уншаад, номыхоо баатруудыг дагаад адал явдлын ертөнцөөр аяланхан хэвтчихнэ дээ. Энүүн шиг кайфыг одоо болтол амсаагүй л байна. Юутай жаргалтай байгаа вээээ. Ёстой жаргаж үхдэг байжээ. Жимс ургаад эхэлчихээр жимсэнд явах визийг хорооны хүүхдүүд бүгд ээжүүдээрээ даруулж аваад, баахан варээний шилэнд хярам хийсэн, эрээн алга малгай толгой болсон гарууд арын уул руу хөвөрч өгнө дөө. Бороо орохгүй бол нар жаргах хүртэл модон дотор өнжинө. Жимснээс жимсний хооронд гүйхэд цаг ч талийж өгнө, газар ч холдчихсон байдаг. Авч гарсан саваа дүүргэсэн бол ходоодоо дүүртэл, бүр цагаан хөөсөөр хэхэртэл иддэг сэн. Сав ч дүүрсэн гэдэс ч цадсан болохоор сая нэг цаг хугацаа орон зайг анзаарах сөхөөтэй болж талын нэг тарсан нэгнийгээ дуудаж цуглаад гэрийн зүг гэдэн годон. Гэртээ ирээд түүсэн жимсээ гэрийнхээ хамгийн том аяганд хийж байгаад өрөм, элсэн чихэртэй холиод гэрээр байтугай гэрийн гадаах 5 метр зайд үнэрийг нь ханхлуулаад гэрийхэнтэй хуваагаад иддэгсэн. Орой унтах гээд нүдээ анихад өдөр түүсэн улаан гүзээлзгэнүүд нүдэнд харагдаад унтуулахгүй бас хөөрхөн яршиг уддаг. Ойд явж байхад борооны хар үүл гарч, тэртээ алсад тэнгэр дуугарах шиг түгшүүртэй юм байхгүй. Сав дүүрсэн дүүрээгүй бүгд хөлийн хурд мэдэн дуу цахилганатай борооноос өмнө амжиж гэртээ хүрэх гээд чавхдаж өгцгөөнө. Гэртээ очиход түүсэн жимс шалчийигаад жимс биш шүүс л болчихсон байдаг. Жимс элбэг ургахаас өмнө газарт унасан мөчир түүж гэрийнхээ зуны түлшийг элбэг бэлдчихдэг нөгөө талаасаа энэ нь байгальд маш том цэвэрлэгээ болдог.

Хүүхэд нас минь үнэндээ диваажинд өнгөрч дээ. Тэгсний буянд хамрын ханиад тусахгүй, нүдний хараа сайн, баргийн өвчинд ноёлуулаад байхааргүй эрүүл чийрэг өсчээ.

Одоо тэгэж нэг ном уншин хэвтэж, ойд жимс эргүүлэн бүтэн өдрийг өнгөрүүлж жаргаж үхэх юм сан...

Наадмын холимог хуурга

Криллээр шууд бичдэг нэг сайтыг ашигладаг байсан юм. Болд гэдэг хүний зохиосон. Тэгсэн тэр нь сүүлийн үед англи үсэгнүүд нь шууд гарч гажигтаад байх болжээ. Англиар галиглаж бичснийгээ тэмдэглэж байгаад хөрвүүл гэдэг товчин дээр нь дарж байж сая нэг юм крилл болдог болсон байна. Бөөн хар ажил юм, сүүлийн үед залхуу болоод байгаа маньд бол. Тэгээд тэрийг халаад өөр нэг сайт олчлоо, цаг хэмнээд амар байна. За тэр ч яахав.

Энэ жилийн наадмын нээлт жул санагдсаан. Ямар ч сүр сүлдгүй болсон миний хувьд. Уг нь найруулж буй хүн нь чухам шинэлэг юм хум хийжийгаа, хаалтын ажиллагааг нь бас нээлттэй нь холбож өгсөн байгаа энэ тэр гэсэн юм ярьсан байсан, би лав тийм сүрхий юм түй ч олж харсангүй. Нээлтэн дээр дуулж байгаа Сарааг сонсоод хамаг юм улайгаад, хоолой ам бачуураад сонин болсоон. Одоо нээрээ Сараа, Ариунаа эд нар болийёо. Болих болцон гэдгийг цаг хугацааны эрхээр элэгдчихсэн дуу хоолой нь харуулаад байна шд. Үеэ өнгөрөөсөн эд нарыг бут цохиод гараад ирэх овоо охид хүүхнүүд байхгүй л юм байх даа. Ер нь монголын хүн ам хэт цөөхөн болохоор урлаг, улс төр гээд ер нь аль ч салбарт өрсөлдөөн байхгүйн улмаас өнөө л дархлагдчихсан хэдэн нөхдүүд нуруугаа авахуултлаа ноолуулаад л байх юм даа. Ноолоод олигтой ч юм гарахаа байсан доо.

Хүн амьтан чинь овоо аюулын баярлаж наадаж сурч байгаамуу гэж анзаарагдлаа. Хогийн хувин, уут сав барьчихсан хэдэн хүүхдийг хараад, бас наадагсдын хэлж ярьж байгаа, өмссөн зүүсэн, биеэ авч явж байдлаас цухас хараад тэгэж санагдав. Хөдөөний баагийнууд л хотод шаваад хотыг бохирдуулцан гэж ярьцгаадаг, яс юман дээрээ хөдөөнийхэн шиг хороо хотоо цэвэр цэмцгэр байлгадаг хүмүүс байхгүй. Миний хүүхэд насанд тийм л байсан. Чухам одоо цаг үеэ дагаад хүний авир араншин өөрчлөгдсөн байж болох л доо. Ер нь бодоод байхад хотод яагаад тийм замбараагүй байдгийн гэхээр төвлөрсөн олныг нэгтгэж чадах хууль, дүрэм шиг юм байхгүйдээ л тэр шд. Хэн ч хаана ч юугаа ч хийж явааг хэлэх хүн байхгүй болохоор дор дороо дураараа аашилна, үүргээ мэдэхгүй бөөн эрх чөлөөнүүд. Хотжитлоо наян жил болно, угаасаа...

Наадмын хамгийн сонирхолтой хэсэг бол бөх байдаг миний хувьд. Даваа бүрийг алгасахгүй юмаа гэхэд гол гол даваануудын барилдааныг яаж ийж байгаад үзээд амжчихдаг. Танихгүй бөхчүүд их болжээ. Таньдаг хэд нь тавын даваанд ч хүрэхгүй тэнгэр харчихдаг болсын байна. Үндсэн ажлаа хийхгүй авгай хүүхэн, арилжаа наймаа гэсэн элэн балангийн юм эргүүлээд явахаар яаж өөдтэй байхав дээ. Харин заал мааландаа жижиг ч гэсэн барилдаануудыг алгасалгүй тасралтгүй ноцолдоод байдгууд нь тэрнийхээ үр шимийг хүртээд хэд хэдэн шатыг алгасаад хүрэх газраа, хүссэн амжилтандаа элбэгхэн хүрчиж байн шд. Түрүүлсэн бөх од хийморь нь гүйсэн сайхан залуу байна лээ. Ганц удаагийн азандаа эрдээд биеэ тоовол тэгээд хаашаа явах нь ойлгомжтой. Бат-Эрдэнэ аварга шиг хэдэн жилийн наадамд бардам босоо байчих хуйхтай бас шийртэй аавын хүү ч гарч ирэхгүй дэгээ. Ер нь тэгээд он жил улирах тусам монгол бөхийн яс чанар муудаж байгаа юм даг уу доо. Унасан нь ч унасан шиг унаж чадахгүй өвөр зуураа өшиглөлдөцгөөгөөд, үгүй бол яль шалихгүй юмаар булхайцаад өмнөөс нь ичиж үхмээр. Уул нь бөх хүнийг жинхэнэ монгол эр хүний идеал загвар энэ тэр гэдэгсэн тэр ч бүр домог болсон бололтой.

Хурдан морьд харьцангуй цөөн тоогоор уралдчихав уу гэж санагдсан. Сур харвааг ч угаасаа мэдэхгүй ээ. Хэн нь мундаг, манлай энэ тэр тал мэдэх юм юу ч байхгүй.

За наадмын эргэн тойрны холимог хуурга нэг иймэрхүү. Нөгөөдөр манай хотын наадам болох сурагтай. Наастргүй болцон үеэр ямар юм болдын бул даа, зайлуул. Харж л байя. Ямар чил байсан хоёр гуруун хуушуур олж хусах санаатай байгаа...

Баригдаад

Өчигдөр нэг алиа бас онигооны юм болоодоо. Аав ээж хоёртойгоо чааталж байгаад уйлаад. Уул нь нууцаар уйллаа гэсэн чинь микээ нээлттэй байгаа гэдгийг нь мартчихаад авч өгсөн байгаан. Аав ээж хоёрын мик нь эвдэрчээд зөвхөн миний дууг сонсоод хариултаа бичээд байсан юм. Микээ доош нь тавьчаад, ярилгүйгээр баахан бичсийн, гол нь дүүгийн тухай алтан хошуу хүргэсийн. Нихх сүртэй ч бишээ уул нь, ойрд мэнд мэдээгүйд нь гэдэн хөдлөөд ховлодог баатар болсон чинь уйлчдаг байшд. Тэгсэн аав уйлаад байгаамуу гэнээ. Өө яанаа микээ хаагаагүй байшд гэж бодсноо, үгүй юу гэж уйлахын, ямар жоохон хүүхэд биш дээ гэсэн өөдөөс наад микэнд чинь тийм чимээ ирээд байна шүү дээ гэсэн. Мангггар фаакталсан л даа.
Бантсандаа бичих юм олдохгүй нэгсэг суув. Ойрд нээрээ яль шалихгүй юманд манггар амархан гомддог болчоод байгаан, зуны синдром уу юув. Өглөө том эгчийг төрсөн өдрийн мэнд хүргэж ярихад нь баярласандаа бас л тогоо нэрчихээгүй. Гүй нээрээ сонин юмаа.

Төрсөн өдрөө гэжжж, хурдан юм оо

Энэ жилийн төрсөн өдөр урд өмнө хэн ч надад өгч байгаагүй бэлэгтэйгээр угтсан өдөр болж байна. Гоё байдын байнаа....

Далай багш чинь надаас нэг л өдрийн ах шд, нээрээ ккк.

Далай багшдаа төрсөн өдрийн мэнд хүргэе!

Дээрхийн Гэгээнтэн арван дөрөвдүгээр Далай багшдаа төрсөн өдрийн мэнд хүргэж эрүүл энх байж урт удаан насалж сүсэгтэн олноо адислаж байгаарай хэмээн ерөөж байнаа.

2012-07-03

Энэ сард ч монголд нилээн халах сурагтай байх чинь. Монголд тэгэж их халвал энд ч бүр түлж өхийн байна л даа. Халуун гэдгээс ч сүнсээ зайлтал айжийн шүү. Борооны улирал нь уртхан болоосой гэж л гуйж хүсч байна. Арав хоног үргэлжчихвэл ч аятайхан л байна. Саяын хагас сайнд бүтэн өдрийн турш бороотой өнжсөн болохоор бүтэн сайн болон өчигдөр хоёрт сүрхий халсангүй. Өнөөдрөөс харин халж эхлэх дэг. Манай наадмын үеэр л асгартал бороо ордог сон. Цаг агаар уур амьсгал нэг иймэрхүү.

Нөгөө мах зах иддэггүй хүн чинь мангас болсон шд. Махгүй хоол идвэл мангасдаж унагаачих гээд байдаг болсоон. Эхэндээ ч үнэр танар гээд амаргүй л байлаа. Одоо ч дасаж байх шиг байна. Махнаас махгүй дэглэм рүү шилжих үед мангггар их зүүдэлдэг байсан бол одоо махгүйгээс махчин болсон чинь бас манггггар зүүдлээд байна. Яг кино үзэж байгаам шиг л ерөөсөө. Урд шөнө гэхэд л нэг таньдаг охин хар шөнөөр болконоор маань баахан найзуудаа дагуулаад ороод ирж байх юм. Найзуудтайгаа намайг танилцуулах юм гэнэ. Нэг нь нүүр ам нь хөхрөөд хавдаж барьцан ч байх шиг. Нилээд хүнд гарын нөхдүүд үзэгдсэн шүү. Эр эм нийлсэн арав гаруй хүн ширээ тойрч суучаад хөдөлдийн биш. Наана нь би бөөн шоок. Эцэж ядраад юун тэдэнтэй танилцах мантай, ачаалал ихтэй хичээлээ яая гэж байгаа хүнийг та нар багахан элэг бариарай. Одоо надад ямар ч танилцах хүсэл алга, урьдын цагт бол болох байсан одоо бол хүсэл болоод тэнхэл алга гэж хэлээд арай гэж нэг юм гаргаж явуулсан. Ёо тэр хүмүүсийн нүүр царай нь юун ч тод томруун харагддын. Дээр бас ээжийгээ самба бүжгийн курсэд явж байна гээл зүүдлээд байсан. Оо ёстой найс шүү миний ээж чинь гээд л байсан. Том эгч маань саяхан төрсөн мөртөө дахиад жирэмсэлцэн байгаа харагдсан. Жирэмсэн мөртлөө нэвсийтэл орсон цасан дээр бие засаад байсан гэж байгаа. Нээрээ сүүлийн үед жирэмсэн хүмүүс их зүүдлээд байгаан байншд. Энэ жил их сургуульд конкурс өгч байгаа зээ дүүгээ гайгүй сургуулийн хувуурь авчлаа гээд зүүдлээд байсан. Өнөөдөр хуваарь сонголтоо хийж байгаа сурагтай. Зүүд биелэх болтугай. За ингээд бичээд байвал ч барагдахгүй их зүүд байнаа.

Аа тийн нэг юм хэлэхэд мөрөөдөл биелдийн байна. Ноднин би нэг бээгий оруулсан даа будаа агшаагч сугалаанд хожмоор байнаа гээд. Тэгсэн саяхан удахгүй болох төрсөн өдрийг минь тохиолдуулаад будаа агшаагч авч өглөө. Аль ноднингоос хойш хямдрал хүлээгээд аваагүй явсымаа, оюутан хүн чинь тээ бас хэцүү шд, ккк. Төрсөн өдрийн бэлэг гэсэн мөртөө араас нь сайн хоол хийж өгч байгаарай гэсэн үг дагуулаастай бас. Одоо тэгээд гараа гаргаад хоол хийгээд байхаас яахав. Хоол гэснээс би чинь ганцаараа өөртөө хоол хийхээрээ хурдан түргэнийг нь бодоод амт шимт энэ тэр дээр нь төдий анхаардаггүй юм байна. Харин хүнд хийж өгч байгаа бүр нэг гараа гаргаад чин сэтгэлийн угаас хичээгээд сүрхий хийдийм байна лээ. Өглөгч хүн өөртөө хоосон гэдэг шиг л хүнийм байна.