Баригдаад

Өчигдөр нэг алиа бас онигооны юм болоодоо. Аав ээж хоёртойгоо чааталж байгаад уйлаад. Уул нь нууцаар уйллаа гэсэн чинь микээ нээлттэй байгаа гэдгийг нь мартчихаад авч өгсөн байгаан. Аав ээж хоёрын мик нь эвдэрчээд зөвхөн миний дууг сонсоод хариултаа бичээд байсан юм. Микээ доош нь тавьчаад, ярилгүйгээр баахан бичсийн, гол нь дүүгийн тухай алтан хошуу хүргэсийн. Нихх сүртэй ч бишээ уул нь, ойрд мэнд мэдээгүйд нь гэдэн хөдлөөд ховлодог баатар болсон чинь уйлчдаг байшд. Тэгсэн аав уйлаад байгаамуу гэнээ. Өө яанаа микээ хаагаагүй байшд гэж бодсноо, үгүй юу гэж уйлахын, ямар жоохон хүүхэд биш дээ гэсэн өөдөөс наад микэнд чинь тийм чимээ ирээд байна шүү дээ гэсэн. Мангггар фаакталсан л даа.
Бантсандаа бичих юм олдохгүй нэгсэг суув. Ойрд нээрээ яль шалихгүй юманд манггар амархан гомддог болчоод байгаан, зуны синдром уу юув. Өглөө том эгчийг төрсөн өдрийн мэнд хүргэж ярихад нь баярласандаа бас л тогоо нэрчихээгүй. Гүй нээрээ сонин юмаа.