Дөрвөн жилд ганц тохиох өдөр өө гэж....

За сайнууцгаана уу?
Ойрд блог эднүүрээ ч мартцым шиг байшд. Таньдаг айлуудаар гальт орох гэхээр цоожтой хаалга мөргөж хуруугаа баахан өвтгөлөө шүү. Таанууд яагаад байгаан, яацын ер нь. Юу болоод хаалга үүдээ хааж айлгүйтээд байгаан. Айлууд зөндөө байхад чинь л айлгүйтээд байхын :р. Цагаан сар болоод бэлэг энэ тэр өгөх гэж төвөгшөөгөөд тэгчив үү яав. Би лав бэлэг авах гэж айл хэсдгүйм дэг. Өдөрт ноормийн нэг бээгий хийчдэг, халуурвал хоёрлочихдог байсан мань мэт долооногтоо нэг бээгийдэж мээгийдэж энэ тэр. Ер нь энэ шинэ гарч байгаа луу жилд блоогчид их идэвхгүй байх шинжтэй дэг шүү, энэ янзаараа. Мэргэний чулуунд тэгэж буугаад байна. Блогоо хаалгүй, бичлэг энэ тэрээ сайн бичвэл амь нас батжиж, явсан суусан ажил төрөл бодохын зуурт бүтэж, хийморь лундаа, цогийн наран мандан дэлгэрнэээ гэж судар номонд заацан байна цаана чинь. Нэгийг бодож хоёр бээгий бичиж баймаар юм даа, нөхдүүд!!! 

Өнгөрсөн амралтын өдрүүдээр хальт өөр хотоор хэсэв, нөгөө ирсэн найзтайгаа уулзав, хуучлав бас тэнэв. Хоёр ул боов, хоёр уут том чихэр, хоёр чиклаад, хэдэн тооны ааруул, гоё цэнхэр өнгөтэй говийн ноолууран ороолт эд нарыг өглөө. Намайг тураад жожкон болцон байна гэдийн. Хамт дэлгүүрт явжийгаад найз хүүдээ цамц авна гээд. Тэгсэн нэг шувууны зурагтай цамц байнаа. Майр үнэтэй хямдраад дөчин таван мянга гэжүгаам. Ёо тээ хүүхдийн хувцас үнэтэй байдгийг мэднэ л дээ. Гэхдээ таван настай хүүхэд ганц цамц дөчин гэхээр чинь төсвийн байгууллагат ажилладаг найз юугаар амьдрах уу айн. Авна гэдийн өнөөх чинь, гүй ядаж хослол ав л даа энэ үнээр нь. Ганцxан цамц арай бишээ гээд илүү үглээд би. Тэгсэн нөхөр бас яг над шиг тэгээд байдын гэнэ. Эмэгтэй хүн ч тэгээд хүүхэдтэй болчуул хайр найргүй л юм авдышд хүүхэддээ гэнээ. Нээрээ ч тийм байх шүү. Манай дүү бас хүүхэддээ майр үнэтэй хувцас авч өгдийн, зуу мянгаар пүүз ч гэх шиг. Цаг цагаар өсжийгаа хүүхэд тийм үнэтэй хувцасыг үсрээд зургаан сар л өмсөнө биддээ. За за мэдэхгүй цаг дээрээ мань бас байдгийгаа хүүхэддээ зориулсан ээж л болох байх. Одоо нээх хүмүүсийг пүү паа гээд л байгаа болохоос биш.

Намсан цамхаг гээд хосуудын очдог цамхаг дээр очиж үзэв. Нэг танилтайгаа очсын, хайртай хүнтэйгээ хамт очоод амлалт, тангаргаа өргөөд зүрхээ цоожилчихвол их арманчик юм билээ. Зүгээр л нэг танилтайгаа очсон болохоор сэтгэл ердөөсөө ч хөдлөөгүй. Хосууд зөндөө байна лээ. Зүрхэн дээр хайрын үгээ бичээд цоожилчихсон цоожнууд майр их, асссар сэтгэл хөдлөв шүү. Цоожлогдсон хайрууд мөнх үргэлжилдэг байх гэж найдья. Аппраачикний цэнэг дуусцан учраас зураг хөрөг ч дарж чадсангүй.

Өөр чинь юу билээ. Нээрээ санаснаас энэ жил чинь өндөр жил юм байна шд, тиймүү. Өнөөдөр чинь хорин есөн. Дөрвөн жилд ганц тохиодог өдрийм байна.

Хаврын тэргүүн сарын шинийн хоёроон гэж ...

Битүүний өдөр нөгөө найзаас маань имайл ирсэн байв. Найз нь цаг заваа зохицуулаад имайл энэ тэр бичиж ер амжихгүй байна. Цагаан сарын дараахан наад руу чинь явна, захиж хэлж авчируулах юм байвал сайн хэлээрэй ингэжээ. Тийм байлгүй дээ л гэж бодогдсон. Би ч бас хүн танихдаа муугүй шүү. Хэдүүн би жаахан түргэдчихсэн байх талтай, гэхдээ л тийм юм бодогдохоор араншинг нэг бус удаа гаргасан болохоор нь тэсэлгүй эндээ биччийн. Оюутан болж нэг ангид орж нүүр нүүрээ харсан өдрөөс тооцвол насныхаа гуравны нэгтэй тэнцэх хугацааг найз гэдэг нэрийн өнгөрүүлсэн хүмүүс тийм ч амархан салж одох учиргүй. Оюутан байхад байнга хамт явна, хувцасны сонголт, үсний засалт энэ тэр адилхан. Заримдаа ангийхан та хоёрын алхаа чинь хүртэл адилхымаа гэдэг байсан. Их сургуулийн гудамжаар олон өдөр хөтлөлцөж алхсан даа. Нэг удаа фоток лекцэн дээр ангийн дарга ирц бүртгүүлэхдээ нөгөө найз өвчлөөд ирээгүй байгаагаас намайг бас ирээгүй гээд тас тавих шахсан түүхтэй.

Эмэгтэй хүмүүсийн нөхөрлөл нэг тиймэрхүү байдым шиг байгаам даа, зайлуул. Чи эхлээд би эхлээд гэсэн маягтай. Уул нь найз л бол найз сайхан илэн далангүй байя гэж бодоод хүү хаа гэхээр өөдөөс униж туниж, үнэд орж мороод байдгийн. Ер нь тэгээд эмэгтэй хүнтэй гэхээсээ илүү эрэгтэй хүнтэй илүү ойлголцоод байдгийм доо. Түс тас төмпөн шанага гээд амар, бас элдэв шалдав хов жив хөөгөөд, өмссөн зүүсэн сонжоод яршигтаад байхгүй (блогч бүсгүйчүүл минь уучлаарай, яах аргагүй үнэн биддээ).

Юу захих вэ гээд бодсон чинь гойд юм санагддаггүй ээ. Ул боов гэлтэйниш (уул нь ч дуртай байсын, одоо ямар болсын байгаа ен), ном захих гэхээр ирэхээс нь өмнө номын дэлгүүрүүд онгойж амжихгүй. Хариу бичих гэсэн гацалтын байдалд орчихсон.

За тэгээд сүүлчээр нь нэг юм хэлэхэд энэ блоогт хувь хүний санаа оноо, хүнд нэг их тус нэмэр болоод байх юм байхгүй шүү. Нийт массыг хамруулсан буруу зөрүү юм байх аваас өршөөгтий. 

Номтой, баяртай хөөртэй луу жил гарлаа

Өнөөдөр энд тун сайхан өдөр болж байна. Яг хавар эхэлж байгаа юм шиг л. Монголын цагаан сарын шинийн нэгний өдөр яг ийм байдаг даа. Налайсан дулаахан өдөр гоё хувцасаа өмсчихөөд чихэр бурманд бялуураад үеийхэнтэйгээ гадаа баахан тоглодог сон. Сайхан байнаа сайхан байна.

Энэ өдөр манай сургуулийн төгсөлт болсон бас. Хамт ирсэн найзуудаас маань хоёр нь зорьж ирсэн хэргээ амжилттай дуусгаад өнөөдөр дипломоо гардаж авцгаав. Нэг нь дооктор, нөгөө нь магистр. Дооктор хамгаалсан найз маань гуравхан жилийн дотор маналзуулчихсан шд, мундаг байгааз. Өөрөө том ажлын цаана гарцым шиг л баярлаад байгаа, мань чинь. Бас манай лаабийн непал залуу өнөөдөр дипломоо авсан. Бүтэн долоон жилийн нүсэр хөдөлмөрсний гэрчилгээ, ирээдүйн амьдралын баталгаагаа ийнхүү гардаж авав. Оюуны ажил гэдэг биеэр хийх хар ажлаас ч илүү хүнд. Цаг их авна, суугаад л байна, нухаад л байна. Хүн харахад зүгээр сууж буй мэт боловч гарсан орсон, унтсан идсэн аль ч үедээ тархиа гашилгаж явдаг нээрвний ажил. Эрдэм номын мөр хөөж нөр их хөдөлмөрийн цаана гараад нүүр бардам дипломоо гардаж авах ямар сайхан бахархалтай байдгийг хараад сэтгэл үнэхээр их хөдлөв. Олон олон мундаг хүмүүсийн баяртай царайг хараад сэтгэл огшоод нэг л гоё байсан. Нэгэнт зорьсон эрдмийн ажилдаа идэвхийлэн шамдаж, үнэнхүү хичээнгүйлэн суралцаж бас судалж ажиллах болно гэж өөрөө өөртөө үүрэг өгсөн өдөр болж байна.

Номын хур бууж, эрдмийн мөр дардан байг!

Нутаг зүгийн салхинаас цагаан сар үнэртэнэ

Өөдөөс үлээх нутгаас минь гарсан салхинд үнсүүлэн
Өндөр дээр гарч нутгийн зүг харж баахан зогслоо

Адуу багширч, ардын дуу уянгалсан
Агт нутагтаа нэг саатмаар
Айраг цагааны үнэрт бялуурсан
Аавынхаа гэрт тухалмаар
Хайр сүү хамт сүлэлдсэн
Ижийнхээ цайг оочилмоор

Цагийн эрхээр цөөхүүл үлдсэн
Цадиг, жудаг шингэсэн буурлуудаас үг сонсмоор
Өвгөдийн гар дамжиж хөлөрсөн
Өөгүй сайхан хийцтэй хөөрөгнөөс нь тамхилмаар

Өнө удаан уулзаагүй ахан дүүстэйгээ
Мэндийн үг мэдэлцмээр
Амжиж уулзаагүй
Андуудтайгаа нэг хуучилмаар

Ай хөөрхий тэгмээр ингэмээр санагдсан иймэрхүү өдөр байх чинь вэ.
Сайхан битүүрч сайхан шинэлээрэй :-).

2012-02-17

Баярлаж гомдох минь их амархан болоод байх шиг. Бас итгэх минь. Оюутан байхын дөрвүүлээ найзалдаг байсан бид өөр өөрсдийн зам мөрөөр амьдрал хөөж явсаар хаа нэг интернэт төдийхнөөр холбогдохдоо холбогдоно, чадахгүй дээ чадахгүй. Айлын амьдрал авч яваа хүмүүст саад болоод яахав гэж бодогдоод урьдынх шиг сайхан илэн далангүй байж чадахгүй. Нэг сайхан юу ч хамаагүй ярих гэхээр сэдэв олдохгүй, айлын амьдрал асуучих гээд ч байгаам шиг санагдаад аман дээр гарч ирсэн үгээ буцаад залгина. Бид дөрөв дотроо арай дотно байсан найз маань нааш хурлаар ирэх сургийг нэг маань хэл дуулгаж, эндээс захиж авах юм хум юу байна, санаа зоволтгүй хэлээрээ гээд эгээ л өөрөө ирэх гэж байгаа хүн шиг л. Яагаад ч юм зөндөө баярласан. Тэр өдрийн орой нь гэр лүүгээ явж байхдаа нөгөө гурваа дурсан санаад, дэргэд байвал үнсчихмээр санагдаад нэг л гоё. Найзыг ирвэл нь тэгнэ ингэнэ гээд эгээ л уулзчихсан юм шиг баахан юм төлөвлөөл, төсөөлөөл. Өчигдөр яг ирэх гэж байгаа найзтайгаа таарлаа. Тааралдаагүй нилээн удсан юм. Сэм найрт суугаад сэм нойр нь хүрэхдээ далим гаргаж чааталж байгаамуу даа гэж ойлгодохоор үгнүүд бичиж. Юу юуны зуургүй ирэх гэж байгаа гэл үү гэж намба алдсангүй. Өөрөө хэлэхийг нь хүлээж биеэ барив. Очоод боломж гарвал уулзанаа гэдэг үгийг сонсоод өнөө хөөр догдлол салхинд хийсэх мэт ор сураггүй алга болцон. Ирээд цаг гарвал холбоо барина биз дээ гэж хэлээд л гарлаа. Төрийн байгууллагад ажилладаг мундаг том хүмүүстэй найзлах ер нь хэцүүм шиг байна шүү, уул нь ав адилхан оюутан насандаа нэгнээ таниж ижилдэн нөхөрлөсөн юм сан. Тэр хэвээрээ байхым шиг санаж, тэгтэл өөрчлөгдөхгүй байх гэж итгэдэг байснаа тэр цаг үетэй нь хамт үлдээсэн нь дээрийм шиг байна.

Дөрвийн нэг нь бүр сураггүй, мэссэнжирт байх хэдий ч баазий гэсэн статустай асар завгүй хүн хаа нэг чаатламар аядана. Тэгсэн ОТ-д ажилд орсон сурагтай. Тэгээд нөгөө муусайн найз нараа мартаж эхэлсийн байна доо гэж бодогдов. Одоо тэгээд мундаг хүмүүст төвөг болохгүй ээ, нэг тэгээд бодчихвол тэр чигээрээ дуусдаг хүн хоёр сайн найзаа энгийн магадгүй танихгүй хүмүүсийн жагсаалтад оруулж байх шиг байна.

Нэг найз маань харин наанатай цаанатай байдын, ямартай л өөрөө ирэх гэжийгаам аятай хэрэгтэй юм хум байвал хэлээд авахуулаарай гэж байхав. Хувиараа ажил хийдэг, нөгөө хоёрыг бодоход амьдрах гээд зүтгэж л байгаа хүн.

Ажлын ялгаанаас болж хүмүүсийн араншин ингэтлээ өөрчлөгдөх гэж. Энгийн хүмүүс байсан бол над түй ч хамаагүй л дээ. Аав ээж, ах дүүгийнхээ дайтайд дүйцүүлж боддог найзууд минь ингэж өөрчлөгдсөнд л гайхаад байна.

Би ч тэгээд танилцсан болгонтойгоо найзархаад байдаггүй, надад сайн найз гэж хэлэгдэх хэмжээний хүн тодорхой хугацааг туулж, нилээд юм хум болсон хүн л байдаг. Нэгэнт таниад найз минь гээд тодрхойлчихвол энэ амьдрал хэзээ дуусна тэр болтол нөхөрлөнө гэж боддог болохоор иймхэн үнэтэй байсанд үнэмшмээргүй л байна.

Албан тушаалын жоохон зөрөө, таван цаасны үнэрт л дийлдэх хэврэгхэн нөхөрлөл байж дээ.

Анд нөхдийн нөхөрлөл гэдгийг яагаад ажил төрөл, амин хувийн амьдралаасаа ялгаж чаддаггүй юм бол доо. За тэгээд буянаараа болог дээ...

Балинчиний өдрийн бясалгахуй дор

Зүүд зүүднээс тасарсан тэрхэн төрх
Зүгээр л атлаа одоо ч санаанаас үл арилна
Зүггүйхэн эргэлдэх алаг нүд дэрэвгэр сормуус хархан хөмсөг
Зүүн нүдээрээ ялимгүйхэн ирмэх аальгүйхэн харц яагаад ч юм үл мартагдана happy valentine's day

Өнөөдөр нэг ийм мэссэж л хүлээж авах шив дээ, уртаашаа өргөөшөө. Цагаан сар, наадам, шинэ жил энэ тэр гэсэн баяруудаар чив чимээгүй байдын байжийж юу болж гийгүүлсийн ажлын хальт таних залуу ийм хэлхээтэй үгнүүд шидэж хальт самбаганадаг байшд, эхнэртэйм байжийж намбагүй шаар вэ яадаг гэсэн юм бодож уур хүрэх шахсан. Энэ одоо буруу хүндээ явуулцым шиг байгаан. Юун тэр аальгүй нүд мүд, ирмэх мирмэх чихшиг. Очиж очиж эхнэртэй хүн лүү ирмээд байхдаа ч яадын. Би эхнэртэй эрчүүдэд дургүйм чинь яадын угаасаа. Тэгсэн чинь нээрээ намайг энэ шүлгэн дээрх шиг санаж явдаг байвуул яанаа чихшиг хошгирцон бодол бас байх шиг. Гэхдээ нэгсэг мань хүн мэссэнжирт аягүй их тааралддаг байсын, ярих юм олдохгүй байхад л өөр тэгээд юувайн гэж шалаад байхаар нь сүүлдээ нуугдаж ордог болсон шд. Мань хүнийг шууд байнгын оффлайн гэдэг дээр тааруулчихсан. 

Гадаадын бүтээгдэхүүнүүдэд эрэлт ихтэй байгаад байхын, би чинь үндэсний үйлдвэрлэлээ хуга дэмждэг найгүй эх оронч монгол бүсгүй. Нэр мэрнээсээ хүртэл ив илэрхий байгааздээ. Хоёр ч хүн найзууддаа танилцуулья гээд найзуудаа пиардаж надад нам ириклаамдаад байгаан. Нэгийх нь бүрр зургийг нь харуулсан, уугаагүй байхдаа байдаг л нэгэн, уучихаараа харин улайчихдаг хүний үр шиг байнлээ. Хоёр өөр төлөвт даруулсан патиарийг нь харахад. Гүй яахав буусан дүрсээс төсөөлөхөд төлөв төвшин байж мэдэх л хүн шиг. Хувилахуй ухаанд мэргэжсэн хүнийм гэх шиг болсон. Нөгөөгийх нь найз мөнгөтэй хүнийм шиг байгаан, амьдралд хамгийн чухал зүйл мөнгө шүү дээ гээд байдгаас нь найз нь тиймэрхүү хүнийм лүү гэж таасан. За тэгээд хичнээн хөөрхөн, сайхан, мэдлэгтэй, боловсролтой, мөнгөтэй хөрөнгөтэй байлаа гээд хэл ус нэгтэй, ааш зангаа мэдэлцэх нутаг зүгийх нь дээрийздээ, яаж ч бодсонннн. Адаглаад хэрэлдэж, уралцаж суухад хүртэл кайфтай, тийм үү гүй юу. Бодож үзсэн л дээ, гадаад бүтээгдэхүүнтэй нийлж суух талаар нэг л бууж өгөхгүй байгаам. Хүүхэд гэж төсөөлөгдөшгүй хөгийн амьтан гарч ирэх гээд байгаам, нэгдүгээрт. Хоёр дугаарт тэр муу нялх амьтан чинь монголоор ярихымуу, эцгийн хэлээр ярихымуу, эсгүүл инглишээр ярихымуу тээ. Хөөрхийгийн хувь заяа бол асссар бартаатай харагдаж байгаа байхгүй юу. Ер нь иймэрхүү талын сонголт хийхдээ тулвал өөрийгөө биш хүүхдээ л хамгийн түрүүнд бодохым шиг байгаан. Төрөөгүй хүүхдэд төмөр өлгий гэдэг хэдий ч. Зарим нэг царай зүс сайнгүй хүнтэй танилцахаараа за арай ч бишиймаа, надад окэй байлаа гэхэд хүүхэд минь ямар хүн гарч ирэх билээ гэж бодогдоод байх болсон байлээ шүү. Бас л нэг муу санаа байх даа тээ...

Гэвч нутаг зүгийхэн бас ч тийм найдвартай биш болсым дуулдахын. Өнөөдөр ганц уулзаад, маргааш тас мартдаг. Саналаа ч гэсэн урьд уулзсануудтай хольж хутган гурвалжин дөрвөлжин эмэгнэлт жүжиг найруулчихдаг. Ганц биеүд нь нэг иймэрхүү. Олон дундаас онцолж нэгийг сонгоод дэрээ, хувааж, тогоондоо хошуугаа холбох хүнтэйнүүдэд нь ганц нь бас хангалтгүйм шиг байдагиймдагуу даа. Харжээ байхад, нэг л их илүү харж билүү долоосон өлөн нүдтэй хүмүүс.
Магадгүй талаас илүүтэйгээр сэтгэл хангалуун байх сонголтыг хийж чадаагүйдээ тэгдэг ч байж болох юм.

Тиймээс сонголт хийхдээ л бодууштай. Түрийвчний зузааныг харж сонгосон бол түрийвч хоосрох цагт яах уу, ажлын сайхныг нь харж сонгосон бол ажилгүй болох үед яах уу, царай зүс харж сонгосон тэр бүхнээ алдах бүрд яах уу гэх мэтээр хамгийн наад захын анализийг хиймээр шигээ.

Одоо тэгээд хамгийн түрүүнд мөнгө, ажил хоёр л харж сонгоод байх шиг байгаан. Уг хүн хэн бэ гэдгийг түй ч мэдэхгүй, мэдэхийг ч хүсэхгүй. Мөнгөтэй л бол болоо, мөнгөтэй юм чинь сайн, сайхан хүн. Тодорхой хугацааны дараа үл ойлголцол гарч ирнэ, зарим нь тэр даруй сална, зарим нь гүрийгээд л чин сэтгэлийн биш хуурсан, хүйтэн харилцаатайгаар яваад л байна. Юутай хуурамч амьдрал...

Тэр дуугаараа үргэлжлэх болно

Нэгэн тод од цэнхэр гаригийн хүн төрөлхтөн биднийг орхин одлоо. Дөчин найман нас гэдэг арай л эрт юм шиг санагдана. Хамгийн анх Бие хамгаалагч гэдэг киногоор нь энэ дуучинтай танилцаж байлаа. Цэвэрхэн бор арьсанд нь зохисон яралзсан цагаан шүд, богино тайрмал үс ... харц булаам ялдам төрх, өвөрмөц хоолой.

Хэдэн жилийн өмнө бас нэгэн тод од Майкл Жэксонийг нас барахад итгэхгүй байсантай адилхан мэдрэмж төрсөөр. Олон олон фэнүүдийнхээ залбирлаар тэд лав сайхан газар очсон байх...

2012-02-11

Миний зүүд нэг л биш байнаа. Онгоц зүүдлээд болохоо болилоо. Урд шөнө нэг онгоцонд суугаад хөөрөх гэж байгаа бололтой. Онгоцны зам нь өргөн чөлөөтэй биш, байшингуудын хоорондох зайгаар сүлжиж яваад байх юм. Үйлчлэгч нь манай онгоц далавчаараа байшин мөргөөд дэлбэрэх гэж байна гэж зарлаад, тэгснээ аа зүгээр болчихлоо гээд л. Тэгээд яг хурдаа аваад нисдэг зурвас зам руу явжийтал цэнхэр өнгөтэй нэг онгоц хөөрч байхын. Солонгосын онгоц. Хөөрчлөө, нилээн дээшилж байснаа дайвалзаад уначихсан. Манай онгоцонд байгаа хүмүүс бүгд буугаад нөгөө онгоц унасан газар луу явцгаав. Очсон хүмүүс нь амьд, солонгос голдуу хүмүүс гарч ирж байгаа харагдав (ашгүй дээ гэж тэрхэн зуур бодогдов). Тэнд нэг гэр ч юм уу байшин ч юмуу нэг юм байхын, дотор нь өлгийг нь задалчихсан эрэгтэй хүүхэд дээшээ хараад хэвтэж байсан. Бодвол айл л юм шиг байгаан. Унасан онгоцны цаахан талд хуучин балгасны чулуун туурь харагдсан, харваас их онцгүй газар байна гэсэн сэтгэгдэл төрсөн. Айлын гадаа нэг ядруухан хөгшин эрэгтэй хүн хэвтэж байсан нь тэр айлын хүн үү эсвэл, онгоцонд явсан хүн үү бүү мэд. Буцаж алхах замдаа хоёр эгчийнхээ дунд орчихсон, хоёулангийх нь гарнаас тас зууран сугадчихсан алхаад л байсан.

Юу болоод онгоц зүүдлээд байдын. Манай хотын дээгүүр байнга онгоц нисдийн, тэрний дуу нь зүүдэнд ордог юм байх даа ... Хэдүүн таазанд бэхэлцэн байгаа өдрийн гэрэл савалсан хүчтэй газар хөдөлжийнэ гээд зүүдлээд байсан. Сүүлдээ зүүднээсээ айжийшүү...

2012-02-10

Өнөөдөр арай л гайгүй. Өчдөр орой унтах гэж нилээн л юм боллоо. Хөдлөх бүрдээ ёолсоор байгаад таарсан. Мөрний булчин, өгзөгний булчин хоёрт их ачаалал авсан бололтой дог шүү. Алим шиг өгзөгтэй болох гээд хүүхнүүд элдэв фийтнэс энэ тэрт явахын оронд өвөл цанаар гулгаад байвал арай илүү үр дүнтэй юм шиг байшд. Массааж хийгээд өгчих хүнтэй бол хөндүүрлээд байгаа хэсгүүдээр сайхан базуулмаар байдаг...

Ойрд нээрээ хамаг өмсөж зүүдэг юмнууд маань томдоод байхын. Нүдний шил хүртэл томдоод, өөрт нэхх том араам зүүцийм шиг л, өрөөлд гайгүй харагддаг гэж найдья. Өмд торгоогч (тэлээ гэдэг үг эрэгтэй хүнд илүү хамааралтай үг шиг ээ) маань бас томдоод, урд нь гурав дахь нүхэн дээр болчихдог байсан бол одоо дөрөв дээр очиж байж аятайхан санагддаг болцон байна.

Өчдөр нэг сүрчиг авсан чинь үнэр нь таалагдаггүй ээ, уул нь үнэрлэж, цацаж бариад хамгийн гайгүйг нь шилээд авсан гэсэн чинь. Ойрд хэрэглээгүй төсөөрцийн бол уу? Уул нь Лакостэ байгаан, тэрийгээ ассар чухал өдрүүдээр цацна гээд гамнаад. Жинхэнэ ориг нь болохоор өдөр бүр цацахаар хайран санагдаж өөрөөсөө харамлаад. Бас нэг хумсны лаак авсан чинь хөлийн хумсныхыг авчихснаа гэртээ хариад мэдлээшд. Өвөл хөлийн хуруу ил биш, зун болтол байлгана гэхээр тэр будаг хатчихна. Тэгээд одоо яахуу гэж бодоод, нимгэн нимгэнээр гарын хумсандаа түрхээд дуусгадымуу яадын гэсэн маягтай.

Цагаан сараас өмнө ийш тийш илгээмж явуулья гэж бодоод амжихгүй дэг, ямар ч байсан маартын наймнаас өмнө амжуулна даа гэж бодоостой.
 

А байрлал сурав

Өчигдөр бүтэн өдөржингөө хөлдөө салаа хоёр мод (яг ч мод биш л дээ) углаад цасан дээр эрхэлж өнжив. Өнөөдөр горыг нь амсаад хөдөлж ч чадахгүй янцаглаад суужийна. Толгойн үс, гар, хөлийн хумснаас бусад нь өвдөжийна. Хоёр мөр нил өвчин, хүнд гэж жигтэйхэн. Хоёр өгзөг бас аймаар байна.

Өглөө арав гэж хөдлөөд арван нэг гуч гэж очоод, хувцас хунар, цана эднүүдээ авчаад хоол идэцгээчихээд хөлдөө цанаа углаад, хөлсөлж авсан багшаа дагаад явж өгсөн. Хувцас, цана эд нэрээ авахад цанаар гулгах гэж байгаа хүний өндөр, хөлийн хэмжээ зэргийг аваад тэрэнд нь таарсан гутал, цана өгдөг. Хувцасаа бол харж байгаад л өөрт таарахыгаа үзэмжээр нь хослуулаад сонгоод авчихна. Кааск, шил эд нараа хувцасныхаа өнгөтэй хослуулаад авчихна. За тэр цанын гутлыг дахиж өмсөлтгүйн байна лээ, хатуу бас хүнд гэж тамтаггүй. Хөл нухаад, аятайхан ч гишгэж явж болохгүй ай бас овоо эд. Тийм гуталтай хүмүүсийн явж байгаа нь яг нэг робот аятай. Хип хоп жаалууд нэг тиймэрхүү алхдаг даа, мань боломжийг ашиглаад хипоопууд шиг баавартай алхсөөн, тиймэрхүү стилээр алхах чинь өөрт аягүй кайфтай байдын байна лээ шд. Хэнийм бэ, өдөөдийнүү гүй юу, аятайхан байгаарай эгээн дүү, ай гэсэн юм хар аяндаа бодогдын байн лээ. Өвдгөөрөө нугараад хоёр гараа алхаандаа тохируулж савлаад баахан баавартай алхсан, яадын яадын. 

Хүүхэд байхад цанан дээр гулгаж явсан хэдий ч бөррр мартцан байлээ. Гэхдээ бидний гулгадаг байсан цана чинь модон цананууд, оросын. Зарим хүүхдүүдийн таяг эд нар бол гэрийн унины мод энэ тэр гээд монголчилчихсон бас сүртэй гэж байгаа. Норвик гэдэг цанатай хүүхэд бол одоогийхоор хаймар жийптэй хүний зиндаанд л дүйцэж очихоор байдаг байлаашд. Ийм цана нь биеийн тамирын багш нарт, зарим нэг тэмцээн уралдаанд ордог хүүхдүүдэд ганц нэг байвал байна, хөдөө суманд их ховор, нүдний гэм байсын. Нарийхаан урт цана, бодвол мэргэжлийн тамирчид л гулгадаг байсан байлгүй. Бас цанын тос их чухал юмны нэг байв. Одооных шиг пластик цананууд биш модон цананууд болохоор ул нь бохирдчихвол зууралдаад сайн гулгахгүй, цанын тосоор тосолчихоор хэсэгтээ л сүнгэнүүлж өгнө. Тос нь баримлын шавар шиг хэлбэртэй, хувцас цэвэрлэдэг замаасктай төстэй тиймэрхүү эд. Бас л ховор эд байсан. Модон цана эвгүйхэн унаж муначихвал амархан хугарчихдаг. Харин энэ пластик цана бол яаж л бол яаж унасан хугарна гэсэн юм байхгүй юм шиг байлээ. Өчигдөр хичнээн унаж тусав.

За тэгээд өнөө багш маань анхан сурагчдад зориулсан хөл гарын үндсэн байрлал, хөдөлгөөнүүд зааж өгөв. Хүүхэд байхад хар муйхар ухаанаараа л гулгадаг байснаас ийм тийм дүрэм энэ тэр гэж мэддэггүй байсан болохоор энэ хичээл их хэрэгтэй байсан. Эхлэн сурч байгаа хүмүүс ихэвчлэн А байрлалаар явдаг юм байна, сайн суртлаа. Урд талын хоёр үзүүр хоорондоо арван санжийн зайтай, хойд талых нь болж өгвөл их өргөн байх тусмаа хүчний хувиарлалт жид болж, цанандаа чирэгдэж давхихгүй, харин цанаа өөрөө захирч жолоодох эрхтэй байдын байна. Энэ их чухал байрлал юм билээ. Дараа нь чиглэлээ хэрхэн солих тухай заасан. Нэг хөл дээрээ илүү хүч өгөхөд аяндаа тэгээд чиглэлээ солиод байх юм билээ. Хамгийн гол нь хөлийн өвдөгнөөс дооших хэсгийг мэдэрч тэр хавиараа л хөдөлгөөн хийх нь чухал бөгөөд бүтэн биеэрээ хөдөлгөөн хийх гэж оролдвол тэгээд дуусаа, унана эсвэл хүчний хувиарлалт буруугаас хурдалж, цанандаа захирагдаж хаа хамаагүй давхиж өгнө тэгээд нэг газар очоод сүйрээ.

Эхэндээ цанаа захирч чадахгүй цанандаа захирагдаж зөндөө унасан. Хамт заалгаж байгаа хүүхдүүд яваад байхад би чаддаггүй, бүр уур хүрмээр. Нэг удаа багшаар бүр хөтлүүлж явсан. Яваандаа учрыг нь олоод давхиж өгсөн. Өнөө багшаа бараа сураггүй хаяад. Багш хэтэрхий хурдан яваад байна аюултай удаан яв гээд болдоггүй. Би аль болох хурдан явмаар сангадаад. Яг сайхан сураад эгээ лтамирчин хүн шиг явдаг болцон байсан чинь оройн хоолны цаг гээд түр завсарлага авав. Хоол идэж ирчихээд дахиад гулгах гэсэн яг анхных шигээ унаад ер болдоггүй. Нэг удаа бүр хоёр цана маань мултарч ойчоод. Тэгээд яваа яваандаа урьдын байдалдаа орсон гэж байгаа. Салхи татуулан, цас бужигнуулан баахан гулгасан. өөрт кайфтай гэж жигтэйхэн. Чиглэл сольж молихдоо цас манаруулаад сүртэй байгаан бишүү. Нэг анзаарсан зүйл бол жаахан анхаарал сарних юм бол эвгүйтэж эхэлдэг. Хажуугаар явж байгаа хүмүүстэй мөргөлдөхгүй гэж хичээх гэх мэтээр анхаарал сарнихад л хэмнэл алдагдаад ирж байсан.
Board гээд ганц тавцан дээр гулгаж байгаа хүмүүс бас их гоё харагддаг юм билээ. Янз бүрийн үсрэлт хөдөлгөөн хийгээд, муруй сарий хэлбэр дүрстэй зам үүсгээд гулгаж байгаа хүмүүсийг хараад тэрүүгээр гулгаж сурмаар санагдсан.

Орой хаах цаг 10 цаг хүртэл нь тоглох байсан хэдий ч ес гээд амармаар санагдаад цанаа тайлаад дотор ороод жаал суув. Бас нөгөө айхтар гутлаа ч тайлав. Дөнгөнөөс салсым шиг л сайхан байв. Лаабийхнаа ирэхийг хүлээх зуур хүмүүсийг баахан ажиглав. Хосоороо голдуу залуучууд. Ихэнх нь Board-аар гулгаж байгаан. Өмссөн хувцас нь хипооп стил, өргөн өмд, урт цамц. Нэг залуугийн малгай нь үнэн саак, харуудын үс шиг нарийхан нарийхан сүлжсэн метр шахуу уртаа хар үстэй малгай. Асссар кайфтай харагдаж, манггар таалагдсан гэж байгаа. Хүмүүс жаахан амарч байгаад гарч гулгана. Иймэрхүү.

Ашгүй цаг дөхөж манай хэд ч ирэв. Замаараа дэлгүүрт түрээсэлсэн бүгдээ тоо ёсоор нь эргүүлж өгчихөөд машиндаа суугаад гэрийн зүг гэдэн годон. Замаар нэг газар орж хоол идэцгээчихээд замдаа шуудрав. Зам зуур цас ороод машины цонх цантаад гадаах харагдахгүй, жолооч хийж байгаа оюутнаас бусад нь унтаад нэг хэсэг сандрав. Жолооч дагаж унтах шахуу юм болж зүүрмэглээд. Нэг цаг гаруй явдаг газар хоёр шахуу явжийж хотдоо орж ирэв. Гэрийнхээ хажууд буугаад өрөөндөө орж хөнжилдөө шургалснаар урт өдрийн хөгжилтэй амралт маань өндөрлөв.

Өвлийн амралтын өдрүүдийг сумынхаа хажуугийн уулан дээр цана чаргаар гулгаж өнгөрүүлдэг байсан цасан дунд өнгөрүүлсэн хүүхэд насны минь нэгээхэн дурсамжийг сэргээсэн сайхан өдөр байлаа.

Хамаг булчин шөрмөс өвдөөд арай л гэж энэ бээгийг бичив...

2012-02-04

Энэ долоо хоногт хоёрын хоёр кино үзэж гийгүүлэв. Яагаад гийгүүлэв гэсэн гэхээр тиймэрхүү интэртаймэнтүүдэд цаг гаргаж ердөөсөө ч чадахгүй байгааен. Цаг заваа зохицуулаад өөрийгөө зугаацуулж чадахгүй тиймэрхүү байна. Кино үзээд суухаар л хамаг цаг явчаад байгаам шиг санагдаад дэв дав хийгээл нэг л тийм байдаг болцон байлээшд, энэ юуных уу? За тэгээд кино үзэхээрээ бүрэн ч үзэхгүй энэ тэндээс нь хасаж масаад гүйлгэж энэ тэр болж ассссар хулхины үзэж байгаа байхгүй юу эцсийн эцэст кино урлагийг биш өөрийгөө л хуурчаагаамшд. Үзсэн хоёр киноны эхнийх Эмэгтэй хүний үнэр гэдэг кино. Лаг таалагдсан гэж байгаа. Гол дүр нь тэтгэвэрт суусан америкийн армид хурандаа байсан, алба хаах хугацаандаа хараагүй болсон, улмаар үүнээсээ эзмэглэж ганцаардсан ганцаардлаасаа болж баргийн хүнтэй таарахаа байсан хахир ааштай хөгшин, тэр хөгшнийг маллах цагийн ажил хийж байгаа оюутан хоёрын хооронд болсон долоо хоногийн адал явдлын тухай.
Хахир ааштай хөгшин хурандаа асссар таалагдав. Хараагүй болоод ч тэр үү үнэрлэх эрхтэн нь маш сайн хөгжчихсөн. Хажуугаараа өнгөрөх эмэгтэй бүрийн үнэртэй усыг андахгүй. Түүнээс гадна асар мэдрэмжтэй. Юм хумны наад цаадахыг бодох, эргэцүүлэх энэ тэр нь мундаг. Нэг үгээр хэлбэл тун хашир бурхи, гэсэн хэдий ч хүн чанартай сайн хүн. Ер нь бодит амьдрал дээр ч иймэрхүү хүмүүс байдаг л даа. Цаанаа л нэг өөр, юмыг өөрөөр хардаг, мэдрэмжтэй эрчүүд. Мөнгөтэй, царайлаг гэхээсээ илүү иймэрхүү хүмүүс их таалагдаад байдгийн. Магадгүй ихэнх эмэгтэйчүүд л тийм байдаг байх. 

Нөгөө кино нь болохоор францийн алдарт дуучин бүсгүйн амьдралаас сэдэвлэсэн Урлаг дахь сарнай гэдэг кино байв. Аль намар хүн санал болгож байсныг нь амжихгүй явсаар өдийг хүргэсэн хэрэг. Гайхалтай авьяастай гудамжны охин хэрхэн нэр алдарт хүрсэн тухай. Авьяасыг харамгүй заяасан ч хайр дурлал, хувийн амьдрал нь төдий л сайхан байгаагүй ганцаардсан нэг л уйтгартай амьдрал. Уг хүн нь цагаан цайлган мэт харагдавч өөрийхөөрөө зүтгэсэн мөн л хахир ааштай нэгэн. Дуу, үзэгчид, алга ташилтгүйгээр төсөөлшгүй амьдралтай дуучин бүсгүй эхнэртэй залууд дурлана, харамсалтай нь нөгөөх нь онгоцны ослоор нас барна, энэ цагаас эхлэн зүрхний өвчтэй болно. Бие, эрүүл мэнд нь сайнгүй ч дуулсаар л... Азаар тэр сайн найзуудтай байсан, эцсийн мөч хүртэл нь тэд нар дэргэд нь байсан. Нэг тиймэрхүү амьдрал байлаа....

Багш нараа дурсахуй

Нээрээ ойрд чинь монголын багш нарын баяр болоод байгаан биашд. Нэг бичлэг оруулахгүй бол болохгүй. Манай гэрээр дүүрэн багш нар байдаг юм. Аав минь багш, ах маань багшилж ажлын гараагаа эхэлж байсан, хоёр эгч хоёулаа багш, бэр эгч багш, бэр дүү бас багшийн сургууль төгссөн тэхдээ багшилдгүйен, би багш өө энэ худлаа шүү, хадуураад хэл хальтираад явчихлаа, уушлаарай :-)

За тэгээд анхлан А үсэг заасан багшдаа гэх гэсэн чинь миний дээтлийн эгч надаа цагаан толгой заагаад өгцийн байшд. Сургуульд орохдоо дуржигнатал уншдаг байв шүү. Самбарын өмнө гарч зогсжийгаад одоогийхоор бичгийн цаасны хэмжээтэй Чук Гек хоёр гэдэг орос хэлнээс орчуулсан хүүхдийн номыг анги хамт олондоо уншиж өгдөг байсан маань хааяа санагддаг юм. Тэр үедээ тэр ном их л том ном шиг санагддаг байжүлээ, өөрөөсөө том юм тэвэрчээд байгаам шиг их эфгүй байсан.

Цэцэрлэгийн багш нараас эхлээд бага ангийн багш, дунд ангийн багш, ахлах ангийн багш, оюутан ангийн багш, одоо бас нэг багшийн шавь гээд олон олон эрдэмтэн багш нарын шавь болон явж иржээ. 

Тэрхүү багш бүр л өөр өөрийн онцлогтой дурсамжуудыг үлдээжээ. Ертөнцийг таньж эхэлж байгаа бяцxан ухааныг хорвоотой танилцуулсан эхний хүн бол яах аргагүй цэцэрлэгийн багш. Манай цэцэрлэгийн багш болвоос тас тас хийтэл инээдэг чанга дуутай, их сайхан эмэгтэй байсан. Одоо ч байгаа л даа.  Саатай алчуур байнга зүүдэг, тэрийгээ их гоё донжийг нь олоод зүүчихнэ. Гэртээ хариад ээжийнхээ алчуурыг багштайгаа адилхан болгож зүүх гэж мөн их оролдсон доо.

Үзэгээ ч барьж чадахгүй бяцxан гарт ертөнцийг нээж өгсөн ачтан бол бага ангийн багш мөнөөсөө мөн. Бага ангийн багш бас их сайхан хүүхэн байсан, ид будаг нь ханхалсан шинэ төгсөгч ирж байсан санагддын. Хүзүүгээрээ тасан богино үстэй тэрийгээ их гоё буржийлгачихна, гэхдээ өдөр бүр биш онцгой онцгой өдрүүдээр. Манай ангийн багш байх үедээ нөхөртэйгээ танилцаж байсын, нөхөр нь өөртэй нь аягүй адилхан, эрэгтэй л болохоос биш. Хааяа хичээл дээр ирж уулзана. Багш ч бөөн баяр болж байгаа нь хичнээн нуусан ч гэсэн андашгүй шд, инээгээд л байдаг байсын.

Дунд ангийн багш маань орос хэлний багш байсан, нүд хөмсөг болсон бас л сайхан эмэгтэй, одоо байдаг юм бол уу сураг гаргаагүй их уджээ, муу шавь байна уу би. Хэлний багш болохоороо ч тэр юмуу, дууны өнгө нь нэг л өөр байдаг байсан санагддын. Энэ багштай холбоотой гойд дурсамж байхгүйм шиг байна.

Энэ багш өөр тийш шилжээд их сургуулийн математикийн ангийг төгссөн төгсөж ирсэн шив шинэхэн залуу багшийн гарт очив. Тав, зургаа дугаар ангийн алгебрийн хичээл математикийн суурь ойлголтуудыг өгдөг чухал үед энэ багшаар хичээл заалгасан даа их баярладгийн. Хүүхдүүдийг бүлэг болгон хуваагаад хооронд нь уралдуулж бодлого бодуулна. Квант гээд оросын сэтгүүлээс маш их бодлого бодуулдаг байсан. Үсэгнүүдийн оронд тоо нөхөж бодох, өөр өөр хэмжээтэй хоёр саваар тодорхой хэмжээний усыг ялгах, голын нэг эргээс нөгөө эрэг рүү чоно, ямаа, баацай гурвыг зөөх, оросын шадар гурван цэрэгтэй бодлого гээд л маш сонирхолтой бодлогууд бодуулж бяцxан тархинуудыг задалж өгдөг байсан. Хүүхдүүд ч хичээлдээ идэвхтэй, хоорондоо хор шартай уралдана. Олон ч хүүхэд математикт сонирхолтой болсон доо. Харамсалтай нь биднийг төгсөхөөс өмнө багш маань хот руу шилжчихсэн юм. Энэ хүн миний том ах. Хүүхдүүд хэн багш буцаж ирэх үү гэж байнга асуудаг байсан.

Ахыг шилжсний дараа өөр нэг орос хэлний багш эмэгтэй ангийн багш болсон. Анх англи хэл гэж юу байдаг юм гэдгийг энэ багш маань таниулж өгсөн. Тэр үед чинь юун англи хэл сурах бараг бараа сураггүй байсан үе шд, бид бас их азтай тэгэж байгаад. Мундаг сайн сураагүй ч ямартай ч англи хэлний бүх үсгийн дуудлагыг таниж, ойр зуур ойлгох, уншиж чаддаг болсондоо. Хожим оюутан болоод англи хэлний хичээл дээр огт асуудалгүй байх үедээ багшдаа их баярлаж билээ. Ангийн банди нар энэ багшийг их явуулдаг байсын, заримдаа уйлуулчихна. Уйлаал шохойгоо хайрцаглаж, ном дэвтрээ цүнхлээд дахиад би танай ангид хичээл орохгүй гээд хаалга саваад гараад явсан ч маргааш нь инээгээд ороод ирдэг байсан. Одоо бодохоор багшийгаа өрөвдөөд байдаг юм. Угаасаа манай анги чинь сургуульдаа алдартай хөдөлгөөнтэй анги байсым дөө. Захирал хичээлийн эрхлэгч нартай л ярина уу гэхээс баргийн багш нарыг шоглочихдог байсан тархинууд.

Ахлах ангид орлоо. Хэл уран зохиолын багш анги удирдав. Мэргэжлийн онцлог болоод ч тэр үү ангийн багшийн хичээлийн цаг бол тэгээд хэрэг шүүгээд, хэлэцээр хийгээд л таардаг байсан даа. Өмнөх багш нарыг бодоход энэ багш маань хөдөлгөөнтэй, урлаг спорт гээд юм юмаар оролддог сүрхий хүн байсан, одоо ч байгаа. Жижигхэн дээрээ их л жижгэрсэн байна лээ, нас явж байгаа болохоор аргагүй ч биз дээ.

Оюутан болоод арван жилтэй адилхан хүүе хаая гэж алхам бүрд минь анхаарал тавьдаг багшгүй болсон. Тэнхмийн эрхлэгч танай ангийн багш гээд нэг өндөр цагаан залууг танилцуулж байсан ч хичээл орохоороо л нүүрээ харуулахаас өөрөөр бидэнтэй уулздаггүй байв. Багш гэдэг хүний нөмөр нөөлөг дор арван жил яваад ирсэн бидний хувьд эхэндээ сонин байсан ч яваандаа их сургуульд тийм дүрэм байдаггүйм байна гэдгийг ойлгоод бодит байдалтай үг дуугүй эвлэрсэн гэж байгаа.

За тэгээд хичээл орж байсан олон олон багш нараа дурсаж байнаа. Азаар гэх юмуу манай сургуульдаа магадгүй монголдоо мундагт тооцогдох олон эрдэмтэй багш нарын хичээлд сууж, хожим ажил дээр гараад хамтарч ажиллаж байсан даа баярлаж явдаг юм. 

Намайг арван жилийн сурагч, оюутан байх үед хүн шиг, хүний төлөө гэсэн жинхэнэ багш нар байдаг байлаа. Одоо багш хүн ямар болсныг үнэндээ мэдэхгүй!!!

Шавь нартаа эрдэм ном заахын хажуугаар амьдралын ухаанд сургаж, үнэтэй сургаалиа харамгүй хайрладаг монголын бүх багш нарт баярын мэнд дэвшүүлье. Номын цагаан буян дэлгэрэх болтугай...

Энэ нөгөө бид нарын боддог байсан квант сэтгүүлийн бодлогууд. Энэ үсэгтэй бодлого чинь харахад амархан мэт боловч хэрэндээ л чардайлгадаг эд дээ...

2011-02-01

Хүнд очих дуртай газар хийх, дуртай зүйл гэж байдаг. Миний очих дуртай газар номын дэлгүүр бас номын сан. Номын сан гэдэг нь ном өрсөн тавиуруудтай номын сан юм байгаан. Энэ хоёр газарт байгаа номын үнэр цаанаа л сайхан бас танил санагддаг. Манай сургуулийн жижгэвтэр номын дэлгүүр байдаг юм. Тийшээ очихоор хамаг ядаргаа арилаад, толгойд байгаа хэрэгтэй хэрэггүй бодлууд цэгцлэгдээд их бүтээлч бас их гоё гэгээлэг бодлууд орж ирдэг. Яагаад тэгдгийг бүү мэд, ямартай ч очих бүрдээ нэг тийм гоё энергиэр өөрийгөө цэнэглэчихээд гараад ирдгийн. Ном авахгүй удаадаа шинэ ирсэн ном юу байна гэж харж баахан зогсоно, таалагдсан номоо энд тэндээс нь уншиж цаг шахуу суугаад гараад ирэхэд яг сайхан болчихдог. Тэнд явж байгаа ая нь бас их гоё, калссик голдуу их зөөлөн аянууд байдаг ихэнхдээ.

Сургуулийн уншлагын танхим, бас номын сан байна. Энэ хоёрт очихоор бас их сайхан, гэхдээ номын санд номнуудын дэргэд, номны үнэр үнэрлээд юмаа хийгээд суух нь илүү таатай санагддаг. Үе үеийн олон оюунлаг хүмүүс оюун бодлоо төвлөрүүлэн суудаг байсан болохоор тэр мэдээллийн орон нь хадгалагдаж үлдээд тийм таатай мэдрэмж төрүүлдэг ч байж магадгүй.

Хүүхэд байхад ном унших гэж уудаг байжээ. Оюутан болоод тэгтлээ ном унших минь цөөр цөөрсөөр ажил хийгээд мэргэжлийн номоо л гэхээс бусад номыг унших нь бараг үгүй болсон. Энд ирээд мөн ялгаагүй мэргэжлийн хэдтэйгээ зууралдаад хүүхэд байх үеийнх шигээ хамаг цаг заваа зарцуулан мэргэжлийн бус ном унших минь их ховор.

Арван жилд байхдаа сургуулийн зуны амралтаар сургуулийнхаа номын сангийн номнуудыг дуусгаад, хажуу айлынхаа номын санд байгаа номнуудыг дуусгачихдаг байж билээ. Өглөө босоод гэрээ сайхан цэвэрлэчихэж байгаад ном уншаад хэвтчихдэг байв. Хоол идэхдээ хүртэл ном уншина. Ээждээ мөн ч олон загинуулсан даа. Хавтас нь урагдаад, эхний ганц нэг хуудас нь байхгүй, олон хүний гар дамжаад халтар болчихсон ном унших хорхойг маш хөдөлгөдөг. Навсарч элэгдсэн тэр төрх нь ямар сонирхолтой ном болохын илэрхийлэл болохоор тэр.

Сайхан номыг сайхан унших юм сан ...