2012-09-17

Ойрд энд хоёр дахь тайпуун болж байгаан. Урдныхыг бодвол салхигүй ч бороо ихтэй байна. Өчигдөр орой орсон бороо одоо болтол тасралтгүй орсоор л. Аавынхаа дээлийг нөмрөөд унтдаг байсан хүүхэд насны зуны бороотой өдрүүдийг санагдуулсан өдөр болжийно. Өглөө хэвтэртээ хоргодон унтаж унтаж босоод арав өнгөрөөгөөд сургууль явж байтал утсанд дуудлага ирсэн нь шуудангийн хүн ярьж байна. 20 мин-ын дараа очно гэртээ байх уу гэнэ. Гэрээс гараад 50 алхаж байхад яриад байхдаа яахав дээ, гэрт байхад залгасан бол би нэг мөр авчаад наашлана шд гэж бодсоор замын дундаас буцаал гэр лүүгээ явлаа. Гол нь хүргэлтийн мөнгийг нь өгөх ёстой юм байгаан. Тэгээд ч нилээд жин ихтэй болохоор гэртээ шууд оруулуулсан нь дээр. Гучин мин-ын дараа ирэв. Монголоос явуулсан дайвар. Нөгөө яриад байсан Шүгдэн гэдэг ном, ааруул, еэвэн, үзэм, бас нэг мэргэжлийн зузаан ном гээд нийтдээ 6кг ачаа. Ачааг задлаад шууд л нөгөө номыг уншиж эхэлсэн. Эхний 30 гаруй хуудсыг уншихад сонирхолтой санагдсан хэдий ч төсөөлж байсан шиг гоё санагдсангүй. Ер нь ямар нэг юмыг төсөөлж, тэрнээсээ хүлээлт үүсгэнэ гэдэг их дэмий эд юмаа. Гэхдээ гайгүй ном байх гэж горьдоод байгаа. Өдрийн хоолоо нэг мөр гэртээ хийж идчээд сая л сургууль дээр ирдэг байншд. Гутал гэж шал ус болцон. Унтаж л баймаар өдөр байна дөө. Ойрд үнэндээ нилээн ядраад байгаа ч ядраагүй, ядрахгүй гэсэн сэтгэлийн тэнхээ, хүчээр л гүйж байна шд. Ер нь бодоод байхад эмэгтэй хүн гэр бүл энэ тэр гэхээсээ өмнө л сурч судлах юмаа гүйцээгээд авсан нь дэр байдгийм шиг байна. Сурахаа дуусгаагүй байж хувийн амьдралаа цэцэглүүсэн чинь бас л амаргүй байна. Урд нь дан ганц хийж байгаа зүйлдээ цаг зав, хүч хөдөлмөрөө зарцуулдаг байсан бол одоо хажуудаа нэг хүнтэй, урдаа бас нэг өөр зорилго босгоод ирсэн чинь цаг завын хувиарлалт энэ тэр алдагдаад аль алиныг нь гурилдах гээд байгаам шиг санагдаад сонин байна. Хагас бүтэн сайныг хувийн амьдралдаа бүтэн зарцуулах гэхээр нөгөө хийж байгаа ажил маань тээр хойно хоцорчихоод байгаам шиг, сургууль руу л явахагүй бол болохгүй юм шиг санагдаад тав тух муутай байгаад байхын. Нэг юмаа санаандаа хүртэл хийн дуусгаж байж сая боллоо гэж үзээд дараагийхыг нь эхлүүлдэг хүний хувьд ингэж хоёр гурван өөр юмыг нэг дор авч явна гэдэг нилээн ур чадвар, цагийн зөв зохицуулалт шаардсан хэрэг байдаг юм байна. Эмэгтэй хүний хувь заяа гэдэг нилээд их ачааг үүрч явдаг юм шигээ. Уяхан туяхан, эмзэг турьхан биендээ дийлшгүй үүрэг хариуцлагатай байдаг бололтоймаа гэдгийг зах зухаас мэдэрч л байна.

 

Миний үлгэр дуурайл болгож тэр хүнтэй л адилхан байх юмсан гэж боддог нэг хүн бий. Тэр хүн бол нобелийн шагналт физикч Марие Куре. Хүн төрөлхтөнд хэрэгтэй зүйлсүүдийг нээхийн хажуугаар хэд хэдэн хүүхэд гаргаад өсгөөд хүмүүжүүлчихсэн. Бас болоогүй хүүхдүүдээс нь мундаг эрдэмтэд төрсөн. Хоёр жилийн өмнө намтрыг нь уншиж байсан юм. Англи дээр бичигдсэн нилээн зузаавтар ном. Тэр үедээ маш их урам, өдөөлт авч байж билээ. Ясны шинжлэх ухаанч хүн гэдэг бүр цаанаасаа төрмөл байдаг юм байна гэдгийг ойлгож авсан. Нэг жижигхэн дээврийн хөндийд хийх туршилтын цөөн хэдэн багаж төхөөрөмжөө байрлуулаад нар сарыг үл анзааран талхны булан, буцалсан ус, байхуу цайгаар гол зогоон хэдэн ч өдрөөр хамаагүй тэндээ юмаа хийгээд суучихдаг. Сүүлдээ ухаан алдаж унадаг. Иймэрхүү байдлаар шинжлэх ухааныг эхлүүлээд эцэстээ нобел автлаа үнэнчээр зүтгэсэн байдаг. Ховорхон хувь заяатай хүн гэж ...